افکار من

با سلام.دختری هستم که مدتی است فکر میکنم خیلی آدم بدی هستم.مثلا وقتی دو نفر به هم محبت میکنند با این که هیچ حس حسادتی ندارم،مرتب در ذهنم میگویم نکنه حسودی میکنم؟نکنه حسودی میکنم؟یا وقتی میبینم یا میشنوم دو نفر رابطه شان خوب است با خودم میگویم نکند من دوست دارم بینشان شکرآب شود؟نکند دوست دارم بینشان شکرآب شود؟
وقتی شخص ثروتمندی را میبینم میگویم نکند باید بگویم حرامش باشد؟نکند باید بگویم حرامش باشد؟و…
باور کنید هیچ کدام از این حس ها را ندارم ولی نمیدانم چرا به محض دیدن خوبی های دیگران این افکار در ذهنم نقش میبندند.به نظر شما علت چیست؟با تشکر فراوان از شما